Od 1925 r. do dziś normalną temperaturą odniesienia w pomiarach (wzorcowanie, pomiary, sprawdzenia, legalizacja, badanie, specyfikowanie) w Polsce jest temperatura 20 stopni Celsjusza.
Wyżej wymienioną temperaturę odniesienia ustaliły następujące po sobie kolejno Polskie Normy:
- PN-f-401:1925 Temperatura odniesienia dla narzędzi mierniczych i przedmiotów warsztatowych
- PN-N-02101:1949 Temperatura odniesienia narzędzi mierniczych i wymiarów wyrobów warsztatowych
- PN-N-02101:1955 Normalna temperatura odniesienia
- PN-EN ISO 1:2004 Specyfikacje geometrii wyrobów (GPS) - Normalna temperatura odniesienia dla specyfikacji i sprawdzenia geometrii wyrobów
Z powyższego wynika, że jeśli przeprowadza się pomiary dokładne w warunkach laboratorium wzorcującego/ pomiarowego/ badawczego lub pomiary rozjemcze - to w pomieszczeniu pomiarowym powinna panować temperatura powietrza 20 stopni Celsjusza z określoną tolerancją, a przyrząd pomiarowy i próbka mierzona (lub wzorzec) powininny być wcześniej kondycjonowane w normalnej temperaturze odniesienia przez określony czas .
Wyjątek od powyższej reguły stanowi guma i tworzywa sztuczne, dla których normalną temperaturą odniesienia jest temperatura 23 stopni Celsjusza.
Wyjątek od powyższej reguły stanowi guma i tworzywa sztuczne, dla których normalną temperaturą odniesienia jest temperatura 23 stopni Celsjusza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz