W okresie od 24.09.1919 r. do 31.08.1951 r. funkcjonowali w polskiej administracji miar wyżsi urzędnicy zwani ustawowo nadinspektorami legalizacji narzędzi mierniczych. Mimo znamiennej nazwy nie zajmowali się oni jednak legalizacją przyrządów pomiarowych, lecz kierowali okręgowymi urzędami miar oraz nadzorowali podległe im obwodowe urzędy miar, sami zaś podlegając nadzorowi dyrektora Głównego Urzędu Miar. Od 1951 r. urzędnicy Ci zwani są ustawowo dyrektorami okręgowych urzedów miar, a ich nadzorca - prezesem Glównego Urzędu Miar.
W planowanej od dłuższego czasu reformie polskiego krajowego systemu metrologii ma dojść do oddzielenia zadań związnych z metrologią naukową (i częściwo także techniczną/ przemysłową) od zadań związnych z metrologią prawną. Do pierwszego celu ma zostać wydzielone z Głównego Urzędu Miar (GUM) - Polskie Centrum Metrologii (PCM), a drugi cel ma realizować uszczuplony GUM, pod swą tradycyjną (pochodzacą z dekretu Piłsudskiego) nazwą lub pod nową nazwą Centralnego Urzędu Metrologii Prawnej (CUMP) wraz z podległymi mu urzędami okręgowymi i obwodowymi.
Gdyby doszło rzeczywiście do takiej reformy - to proponuję, aby niejako na wzór przedwojenny zmieniono nazwę dyrektora okręgowego urzędu miar na okręgowego inspektora miar, a nazwę prezesa głównego urzędu miar na generalnego inspektora miar (przy zachowaniu nazw urzędów, którymi kierują w niezmienionej, tradycyjnej postaci).
Gdyby doszło rzeczywiście do takiej reformy - to proponuję, aby niejako na wzór przedwojenny zmieniono nazwę dyrektora okręgowego urzędu miar na okręgowego inspektora miar, a nazwę prezesa głównego urzędu miar na generalnego inspektora miar (przy zachowaniu nazw urzędów, którymi kierują w niezmienionej, tradycyjnej postaci).
R. Garbiec
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz